BEETHOVEN SYMPHONIE NO 5 IN C

Η 5η Συμφωνία τού Μπετόβεν η οποία είναι γνωστή σαν "ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ" εξαιτίας του αρχικού μοτίβο, το οποίο χρησιμοποιείται σαν απόφθεγμα σε ολόκληρο το έργο, εξελίχθη σε μία μακρά περίοδο χρόνου, από το 1804-1808. Eίναι ένα ασύγκριτο κλασσικό αριστούργημα για δύο λόγους. Σαν σύμβολο ανθρώπινης δύναμης και μεγαλείου, αλλά και σαν ιδεωδώς δημιουργηθείς οργανισμός αρτιστικής τελειότητος, ο οποίος ξεχωρίζει γιά την τέλεια ενότητα της φόρμας του. 1st MOVEMENT ALLEGRO CON BRIO Η Εισαγωγή ξεκινά σε κλειδί ΝΤΟ -ΜΙΝΟΡΕ και σχεδόν κυριαρχείται από το βασικό θέμα και τις τέσσερις γνωστές νότες, τρεις σύντομες και μια μακρυά, σε τέτοιο βαθμό ώστε το δεύτερο αντικείμενο να παραμένει ένα απλό επεισόδιο και στην θεματική παρουσίαση αλλα και στην ανάπτυξη. 2nd MOVEMENT ANDANTE CON MOTTO Το δεύτερο αργό μέρος είναι βασισμένο σε δύο αντικρουόμενα θέματα: Μια λυρική μελωδία που εισάγεται από τα χαμηλότερα έγχορδα και ένα εμβατηριο, που συγγενεύει με το θέμα της εισαγωγής, αλλα και του φινάλε. Αυτά τα δύο θέματα αναπτύσσονται σε ελεύθερη φόρμα παραλλαγής. 3rdMOVEMENT ALLEGRO ATACCA Η τρίτη κίνηση (κομμάτι) που είναι περισσότερο ενα μακάβριο ΙΝΤΕΡΜΕΖΖΟ που κυριαρχείται από το motto τoυ Πεπρωμένου, παρά ενα Scherzo, ξεδιπλώνεται σε τρία μέρη, ένα βαρύγδουπο φουγκάτο σαν Τριο και μια ποικιλόχρωμη ανακεφαλαίωση. 4th movement SATZ;Αllegro. Ακολουθεί ενα μεταβατικό πέρασμα--μία περιοχή που κυριαρχεί ενα μετέωρο συναίσθημα κενού και μεγάλης έντασης, από το οποίο πηγάζει το απαστράπτων θέμα τού Φιναλε σε C Μείζονα. Θέμα που δίνει την αίσθηση του ΘΡΙΑΜΒΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΚΚΟΥ. Όπως αρμόζει σε μία τέτοια έκρηξη ευφροσύνης η ορχήστρα εχει εμπλουτιστεί σε αυτό το Φινάλε με τρία τρομπόνια, πίκολο, κόντρα μπάσσα. Και τα τέσσερα μέρη αυτού του έργου είναι απλά σε χαρακτήρα και γοητευτικά στην δυναμική τους οδηγώντας σε ενα ολοκληρωτικό Πρέστο μεγάλης αγαλλίασης, το οποίο και τελειώνει ολόκληρο το έργο ΣΕ ΜΙΑ ΝΟΤΑ ΝΙΚΗΣ.