Στέκομαι σε ενα κομμάτι που αγαπώ πολύ. Μπαλαρινες Επιτρέπονται.Εδω επιτέλους γίνεται η υπέρβαση και αυτό το μελαγχολικό πεσιμιστικό ερωτικό στύλ της τελευταίας περιόδου φαίνετα να εγκαταλείπεται.Είναι ενα νέο ξύπνημα η μηχανή που ρετάριζε παίρνει μπρός και μας απογειώνει!!!!!!!Ο στίχος ποιοτικός χωρίς σάλτσες και γιρλάντες σε πλήρη αρμονία με την μουσική
Ο στίχος που μπορεί να είναι τυχαίος η και συμβολικός μας παραπέμπει σε φυγή,με οποιοδήποτε μέσον.ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΤΙ????
Απο το μουσικό παρελθόν??Απο το σαπιο και δύσοσμο παρόν της ΚΟΙΝΩΝΙΚΉΣ πραγματικότητας??
Οτι και να εννοεί εμένα με ξάφνιασε!!!!!Αριστουργήματα εχουν γραφτεί απο μουσικούς και συγκροτήματα τα τελευταία 10 χρόνια.
Το στύλ όμως κάπως νωθρό σκυθρωπό,μουντό!!!!!!!!!!
Αυτη η φυγή του Φίλιππου είναι αληθινή.Τό παίξιμο στα ντράμς ,οι κόντρες της κιθάρας και η εκφραστική φωνή του, μαζί με το πανίσχυρο μπάσο μας αλλάζουν πρόγραμμα,κανάλι και διάθεση.
Ευχομαι να βρει την δύναμη να μας ταξιδέψει σύντομα μακριά περα απο την φλεγόμενη ερημιά.
